شب گریه

پنجره ميگفت:در جستجوي حقيقتم

نامه اي بر تاقچه اش ميگفت:در جستجوي اسمم

خاطره اي ميگفت:در جستجوي تقديرم

و دشنه اي ميگفت:در جستجوي خون

*     *    *

من به جستجوي عطر و پاييزم

به جستجوي رنگهايي نو

پر از بيشه و مهتاب و لبخند

و پر از عشق هاي تازه و نمناك

ترانه اي از كودكي

كه ساز هاي ناكوك فردا را بجنباند

و نت ها و غم هايش را

پر از شور كند.

حكايتي شادمان و گرم

پر از آشتي و حماسه

خالي تر از شب هاي بي حوصله و بي حماسه

خالي تر از مردان بي غيرت و

خالي تر از زنان شرمسار

سكوتي كه پيكرش رويا نباشد

و غزل را در باران دريغ نكند.

دستي كه بوي رخساره خورشيد دهد و

از موج ها و سخره ها بگذرد

و سرانجام

در شادي پر شور دستي حقير

آرام گيرد.